همیشه در مهمانی ها، محیط کار، ملاقات های رسمی و غیر رسمی رفتارهایی دیده می شود که نشان از بی اطلاعی عموم مردم از استانداردهای (لغت بهتری پیدا نکردم!) آداب و معاشرت دارد. دست دادن با دستکش، معرفی هر کسی با هر سنی و جنسی به هر شخص دیگر، حرف زدن با دهان پر، کشیدین قاشق به دندان، پر حرفی و امثال این ها مواردی هستند که بسیار زیاد با آنها مواجه شده اید و چه بسا در بسیاری موارد امکان تذکر به طرف مقابل به دلیل اختلاف سن یا ... وجود ندارد. وقتی سال ها پیش دوستی به من یاد داد که تا بزرگتر برای دست دادن دست پیش نیاورده تو نیز اقدام به دست دادن نکن و یا قبل از دست دادن دستکشت را در بیاور و ... دوست داشتم ای کاش مجموعه ای از این آداب معاشرت را در اختیار داشتم.(البته ناگفته نماند که آموزش های آداب معاشرت منطبق با فرهنگ غربی با اضافه داشتن فصولی همچون نحوه دعوت به رقص و ... به طور کامل در زمان شاه در ارتش ایران تدریس می شده است.) بهانه ای باعث شد چند روز پیش به دنبال چنین مجموعه ای بگردم. گزیده ای که در ادامه می آید، تایپ کتاب آداب معاشرت نوشتۀ منصور احمدی است که امیدوارم حتماٌ آنرا مطالعه کنید. انجام موارد بسیار آسان و با کمی فکر متوجه می شوید در پشت هریک منطقی نهفته است. البته در موارد نادر برخی اعمال با فرهنگ ما غریبه است که می توان از آنها چشم پوشی کرد.



کتاب آداب معاشرت | نوشتۀ منصور احمدی
قسمت اول : سلام
کی به کی سلام می کند؟
  • کوچکتربه بزرگتر
  • زیر دست به مافوق
  • آقا به خانم
  • میهمان به میزبان
  • تازه وارد به حاضرین
هر تازه وارد به جمعی در ابتداء ورود فقط یک بار سلام می کند ، ولی بعداً متناسب با نوع مهمانی تا حد امکان نزد آشنایان و دیگران رفته و در مدت کوتاهی سلام و احوالپرسی می کند.
  • در صورتی که آقایان کلاه داشته باشند ، هنگام احوالپرسی و سلام باید کلاه خود را بردارند و تا قبل ازخداحافظی آن را بر سر نگذارند.
  • در سلام کردن معمولاً اسم طرف مقابل گفته می شود. به عنوان مثال : صبح به خیر آقای محمدی- یا سلام خانم حسینی.
  • سلام کردن در حالی که سیگاربه لب باشد ، شایسته نمی باشد.