هنر و مهارتهای زندگی

جامعه ی هند

از جمله جوامع درگیر با «معضل » جهیزیه جامعه ی هند می باشد که این امر از جوانب مختلف، این جامعه را با بحران های جدی رو به رو ساخته است . پرداختن به جامعه ی هند از این باب در اولویت قرار گرفت که علاوه بر وجود بحران ها و پیامدهای خاص خانوادگی و جمعیتی ناشی از تفکر «جهیزیه از جانب دختر» در هند، این موارد توسط مسؤولین امر به صورت علمی و کارشناسی مورد کنکاش و مطالعه قرار گرفته است و تقریبا آمار و ارقام جالب توجهی در این زمینه استخراج شده است (آن چه که در جامعه ی ما به صورت نظامند بررسی نشده و اغلب به صورت پنهان است) .

وجود آداب و رسوم مربوط به جهیزیه - با وجود ممنوعیت قانونی آن - امنیت مالی را از دختر سلب می کند و این امکان را به وجود می آورد که تمام سرمایه ی یک خانواده که طی سالیان دراز فراهم آمده است در جریان ازدواج از بین برود و یا حداقل خانواده را زیر بار سنگین قرض قرار دهد . ⁽²⁾ از طرفی خانواده ها ناگزیر از شوهر دادن دختران خود هستند . بنابراین اغلب برای رهایی از این معضل، ممکن است به راه حل هایی غیر انسانی، از قبیل از بین بردن دختر در دوران جنینی یا حتی مسموم کردن نوزاد در اوایل تولد و حتی عدم رسیدگی در موارد بیماری در سال های بعد زندگی دختر، متوسل شوند .

بر اساس یک تحقیق ⁽³⁾ در روستاهای طالیا جنوب هند ایالت ماهاراشترا از 640 خانواده، 51 درصد، نوزاد دختر خود را کشته بودند . در بمبئی نیز در 8000 سقط جنین 7999 مورد برای از بین بردن جنین دختر بوده است . . . .

ریشه ی اصلی این فرزند کشی را می توان در تفکر جاهلی این خانواده ها جست و جو کرد . نود درصد این خانواده ها معتقد بودند: «دختر بار سنگینی بر دوش خانواده است » . این روند در هند علاوه بر جنبه های غیر انسانی آن تعادل جمعیت زن و مرد را با بحران جدی رو به رو ساخته است، که خود زمینه ی پیامدهای منفی دیگر است .

به طور کلی علاقه به فرزندان ذکور در ملل شرق و آسیا و به طور افراطی تر در مردم هند وجود دارد; زیرا معتقدند: فرزندان ذکور از نظر اقتصادی بیشتر درآمدزا هستند اما دختران در موقع ازدواج باید جهیزیه ی قابل توجهی به خانه ی همسر، ببرند . در همه ی این جوامع تامین این جهیزیه برای خانواده ی دختر مشکل آفرین و در اکثر موارد تقریبا محال و غیرممکن است » .