بيماري پاركينسون، بيماري است كه عموماً افراد مسن به آن مبتلا ميشوند و گفته ميشود كه علاجناپذير است، اما
بر اساس يك تحقيق كه طي دو سال در بيمارستاني وابسته به دانشگاه «بوئنس آيرس» يكي از معتبرترين دانشگاههاي پزشكي در آمريكاي جنوبي و در كشور «آرژانتين» انجام شده است 25 بيمار مبتلا به پاركينسون علاوه بر برخورداري از مشاوره درماني در كلاسهاي «يوگا»و «تانگو» شركت نمودند.
بيش از نيمي از شركتكنندگان در اين تحقيق اظهار نمودهاند كه از زمان آغاز اين روش درماني، كيفيت زندگي ايشان بهبود پيدا كرده است.
احساس آسايشي كه بيماران در كلاس «يوگا» بهدست آوردهاند به آنها كمك كرده است كه شرايط بد ناشي از بيماري خود را بپذيرند.
به علاوه «يوگا» و «تانگو» باعث بهبود آهنگ بدن، شيوه بيان و صداي بيماران ميگردد.
دكتر «ميكليس» متخصص بيماري پاركينسون و رئيس تيم تحقيق بيمارستان فوقالذكر در همينباره ميگويد: «حركات پيچيده رقص تانگو، مبتلايان به پاركينسون را وادار ميكند كه حركات خود را آگاهانه انجام دهند و اين امر به تحرك كلي آنها كمك ميكند.»
دكتر «كريستينا پگي» جامعهشناس و مدير برنامه كيفيت زندگي در ايالات متحده هم تأييد ميكند كه تانگو به بيماران كمك ميكند تا كنترل بيشتري روي بدن خود داشته باشند.
بر اساس نتايج تحقيق حاضر، اينگونه حركات در كنار درمان دارويي مناسب و تحت مراقبت بودن بيماران منجر به بهبود شرايط آنها ميشود.
به علاوه به گفته دكتر «ميكليس» شركت در اين گروههاي تانگو، مسائل ناشي از بيماري در روابط اجتماعي بيماران را هم مرتفع مينمايد.
بيشتر شركت كنندگان در اين كلاسها اظهار داشتهاند كه ميزان مصاحبت و همياري ميان همكلاسيها، بسيار بالا بوده است.
مبتلايان به پاركينسون كه در اين تحقيق شركت نمودهاند، پس از دو سال به اين نتيجه رسيدهاند كه تانگو، شيوه لذتبخشي است بهسوي زندگي طولانيتر و رضايتبخشتر.